Korupcja na Ukrainie to studnia bez dna!

Od redakcji! Autorem tekstu jest polska poseł do eurokołchozu Ewa Zajączkowska-Hernik – zob. https://x.com/EwaZajaczkowska/status/2011791641225351319. Na zdjęciu tytułowym kwiat banderlandu: (w górnym rzędzie od lewej) Tymur Mindycz i Andrij Jermak, (w dolnym rzędzie) Julia Tymoszenko, (w środku) Wołodymyr Zełenski.

xxx

Właśnie wybuchła kolejna afera i tym razem za łapówki zarzuty dostała była premier Julia Tymoszenko. Podajcie dalej, bo koalicja Tuska jakoś nie chce o tym mówić. Tymoszenko, która dziś jest deputowaną do Rady Najwyższej Ukrainy i szefową partii Batkiwszczyna, miała oferować pieniądze innym posłom w zamian za korzystne głosowania w parlamencie. Co ciekawe ona i posłowie z jej ugrupowania krytykowali działalność organów antykorupcyjnych i głosowali za ustawą… uzależniającą te instytucje od Kancelarii Prezydenta Zełenskiego, a on sam ją podpisał! W ten sposób zdegenerowana ukraińska klasa polityczna chciała de facto zlikwidować niezależność służb antykorupcyjnych, co pozwoliłoby im jeszcze łatwiej kraść i korumpować. Sprawa doprowadziła do bardzo dużych protestów społecznych, które sprawiły, że ustawa została wycofana. Gdyby nie to, żadna z ostatnich afer najprawdopodobniej nie zostałaby wykryta. Podsumujmy tylko ostatnie miesiące korupcyjnej karuzeli na Ukrainie:

Wybuchła największa afera korupcyjna na Ukrainie, w którą zamieszani są najbliżsi ludzie prezydenta Zełenskiego, w tym Tymur Mindicz, jego doradca i przyjaciel, podejrzany o zorganizowanie systemu korupcji w ukraińskim sektorze energetycznym, który uciekł przez Polskę do Izraela.

Potem do afery dołączył Andrij Jermak, wówczas szef Kancelarii Prezydenta Zełenskiego, który był bardzo zaangażowany w ustawę likwidującą niezależność ukraińskich organów korupcyjnych – służby przeszukały jego dom i ujawniono, że jedna z luksusowych rezydencji w pobliżu Kijowa, którą sfinansowano w ramach korupcyjnego programu Energoatom, była przeznaczona właśnie dla niego.

Niedługo potem służby ujawniły zorganizowaną grupę przestępczą działającą w ukraińskim parlamencie, a o kierowanie nią i wyłudzanie ogromnych pieniędzy podejrzana jest posłanka Hanna Skorochod. Posłanka związana jest z ukraińskim oligarchą, Igorem Kołomojskim, który był… protektorem Wołodymyra Zełenskiego i finansował jego kampanię prezydencką. Dodajmy, że służby antykorupcyjne ujawniły, że Urząd Ochrony Państwowej utrudniał działania detektywów w tej sprawie.

Teraz mamy kolejną aferę korupcyjną, tym razem związaną z byłą premier Tymoszenko, kolejną osobą, która popierała likwidację niezależności organów korupcyjnych, czego chciał sam prezydent Zełenski. Dlatego stoję na stanowisku, że po największej aferze korupcyjnej na Ukrainie, w którą zamieszani są najbliżsi ludzie prezydenta i kolejnych skandalach łapówkarskich, Polska powinna wstrzymać finansowanie Ukrainy z pieniędzy polskich podatników, w tym zaprzestać spłacania odsetek od ukraińskiej pożyczki udzielonej przez Komisję Europejską! Dość już finansowania przeżartej korupcją Ukrainy i jej oligarchów. Mamy rekordowe deficyty budżetowe i zapaść w ochronie zdrowia, tym powinniśmy się zająć. Pieniądze Polaków mają iść przede wszystkim na polskie potrzeby! (…)

xxx

Od redakcji! Autorem tekstu jest poseł Grzegorz Płaczek – zob. https://x.com/placzekgrzegorz/status/2011361826701750725. Oświadczenie posła Grzegorza Płaczka wprost koresponduje z tekstem poseł Ewy Zajączkowskiej-Hernik!

Gdzie są dziennikarze?! Przecież to jest jakiś skandal! Od miesiąca [sygnatura interwencji: 2025/IW686] próbuję jako poseł ustalić, w jakim trybie Polska przekazała 100 mln USD na zakup sprzętu wojskowego dla Ukrainy. Odpowiedź MSZ, którą otrzymałem, to niestety klasyka urzędniczego uniku. Jest lakoniczna, ogólna i pełna „odsyłaczy” do NATO – bez twardych danych. Państwo polskie to nie jest folwark jednej osoby. Jeśli wydaje się publiczne pieniądze „zgodnie z decyzją Rady Ministrów”, to trzeba wskazać konkrety, a nie zasłaniać się ogólnikami. Do dziś wciąż nie ma jasnej odpowiedzi:

– z jakiej dokładnie pozycji budżetowej polski MSZ przekazał 100 mln USD,

– czy nastąpiły przesunięcia w budżecie MSZ i czy środki pochodziły z rezerwy ogólnej lub celowej? A jeśli z rezerwy celowej – to czy Komisja Finansów Publicznych wydała wymaganą opinię?

– czy ewentualny podział rezerwy celowej (jeśli to z tej rezerwy pochodzi 100 mln USD) odbył się przy udziale Ministra Finansów (w porozumieniu z MSZ)? – jaki jest mechanizm rozliczenia i kontroli, czyli… jak Polska sprawdza, że środki i sprzęt faktycznie trafiają tam, gdzie powinny – na Ukrainę?

Odpowiedź na pytania: na jakiej podstawie prawnej, z jakiej puli i w jakim trybie Polska uruchomiła 100 mln USD pozostaje bez odpowiedzi. Odesłanie do „uregulowań NATO” jest próbą zastosowania zasłony dymnej. Nie ma na to zgody!

Wysyłam kolejną interwencję poselską, którą kieruje na ręce ministra Radosława Sikorskiego, oczekując jasnych i precyzyjnych odpowiedzi. Bo [to] co się dzieje jest absurdalne!

Cdn.