Wymieramy!

Takiego przyrostu naturalnego, jak w czasach dwudziestolecia międzywojennego, Rzeczpospolita nie odnotowała nigdy przedtem. Liczba ludności w Polsce w latach 1921–1939 wzrosła o prawie 8 mln, tj. o 29 proc. To właśnie na lata 20. XX w. przypada rekord rocznej liczby urodzeń w Polsce w XX w. Ten rekord został „wyśrubowany” w 1925 r., gdy nad Wisłą urodziło się 1 036 492 dzieci. W okresie od 1919 do 1939 łącznie urodziło się w II RP około 19,3 mln dzieci. W ten sposób liczba ludności w wieku produkcyjnym powiększyła się o 5,7 mln, tj. o 35 proc.

Z rzetelności reporterskiej trzeba dodać, że powyższe osiągnięcia zostały pobite po II wojnie światowej. Średnia roczna liczba urodzeń w latach 50. XX w. była bliska 800 tysięcy (rekordowy był rok 1955 – przyszło wówczas w PRL-u na świat 794 tys. dzieci); współczynnik urodzeń dochodził do 30‰, a przyrost naturalny zbliżał się do 20‰. Te wartości były wyższe od przedwojennych, chociaż rekord urodzeń z 1925 r. nigdy nie został pobity.

Niestety, dzisiaj po tych osiągnięciach demograficznych pozostało już tylko wspomnienie. Przyrost naturalny w Polsce jest ujemny i od lat systematycznie i dramatycznie spada. Ujemną wartość przyrostu naturalnego notujemy od dawna, bo od 2002 r. W 2023 r. ubytek ludności w III RP wyniósł już ok. 137 tys. osób. Dane za 1 półrocze 2025 r. powinny spowodować, że dzwon Zygmunta na Wawelu powinien bić na trwogę bez przerwy i  dwadzieścia cztery godziny na dobę.

GUS właśnie ogłosił: „W końcu czerwca br. ludność Polski liczyła ok. 37 401 tys. osób, tj. o ok. 162 tys. mniej niż w analogicznym okresie ub. roku oraz o ok. 88 tys. mniej niż w końcu ub. roku. Tempo ubytku rzeczywistego w 1 półroczu [2025 r.] wyniosło -0,23%, co oznacza, że na każde 10 tys. mieszkańców Polski ubyły 23 osoby (wobec 20 osób przed rokiem). Ze wstępnych danych wynika, że w 1 półroczu [2025 r.] zarejestrowano ok. 115,5 tys. urodzeń żywych, tj. o ponad 10 tys. mniej niż rok wcześniej. Współczynnik urodzeń obniżył się o 0,5 pkt do 6,2‰. Jednocześnie odnotowano wzrost liczby zgonów o prawie 6 tys. do ok. 209 tys. Współczynnik zgonów wyniósł 11,2‰ (wobec 10,8‰ przed rokiem)”.

Wzrost liczby zgonów nie jest spowodowany li tylko starzeniem się polskiego społeczeństwa. Przypomnijmy, że w czasach kowidowej plandemii zbrodnicza zmiana Jarosława Kaczyńskiego i Mateusza Morawieckiego, wprowadzając skuteczny lockdown w systemie ochrony zdrowia, ekspresowo wyprawiła na tamten świat ponad 200 tys. osób. Niezdiagnozowani i niehospitalizowani Polacy, pozostawieni bez opieki medycznej, padali jak muchy. Nie wolno także zapomnieć, że ponad 50 proc. społeczeństwa zostało wyszczepione eksperymentalnymi genetycznymi preparatami mRNA (nazwanymi dla niepoznaki szczepionkami przeciwko C-19), o których dzisiaj już wiadomo, że powodują śmiertelne schorzenia kardiologiczne i onkologiczne.

Wszystko to, co dotyczy zgonów w III RP, nie zmienia jednak faktu, że Polki porzucają myśli o macierzyństwie. I trudno się temu dziwić, gdy w państwie władza publiczna zajmuje się głównie podżeganiem do wojny z Moskalami i nie reaguje na mordowanie dzieci nienarodzonych. A zapis w Konstytucji, że „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej” powoli staje się wyłącznie wołaniem na puszczy.

W 2023 roku po raz pierwszy w historii urodziło się w Polsce mniej niż 300 tys. dzieci (dokładnie 272 tys.). Wymieramy!

Od redakcji! Ilustracja tytułowa została zacytowana ze strony – zob. https://www.gazeta-lubon.pl/2024/spadek-liczby-urodzen-w-polsce-czy-jest-az-tak-zle-jak-wyglada-sytuacja-w-luboniu/.