… już o 3 rano …

Od redakcji! Autorem artykułu jest komentator „wma”.

xxx

17 maja 2024 roku, na drugiej sesji rady gminy w obecnej kadencji, sołtys z Sędziszowej wystąpił z takim opowiadaniem (to jest fragment protokołu dostępnego w BIP):

„Radny Pan Stanisław Tabiś nadmienił, że poprzedni Burmistrz wyjeżdżając w podróż służbową wyjeżdżał już o 3 rano do Warszawy na spotkania i wracał po 23 godzinie, a rano o 8 był już w pracy. Nie miał zastępcy i nie miał kierowcy. Jeździł po środki czego efektem jest obecny stan gminy”.

Ja to opowiadanie w jednym komentarzu już nazwałem anegdotą, ale chyba niesłusznie, bo nikt z obecnych na sali – z tego, co wiem – się nie roześmiał. Skoro tak, skoro wszyscy (tj. i opowiadacz, i zebrana publiczność) zachowali pełną powagę, to nie ma rady – i my potraktujmy to opowiadanie na serio i zobaczmy jak ta wzruszająca legenda ma się do rzeczywistości. Sens tej legendy miał być pewnie taki:

cały gminny lud smacznie śpi, a zapobiegliwy „gospodarz” zrywa się z łoża w środku nocy i spieszy samotnie do stolicy, skąd wraca „po 23 godzinie” z walizą „środków”, a rano o 8 już jest „w pracy” (tj. w urzędzie gminy) – i za to należy go podziwiać.

No to po kolei.

1) Z gminy B. do Warszawy (i to nie do samych rogatek) w sprzyjających okolicznościach można dojechać samochodem w 5 godzin. Skoro gość wyjechał „już o 3 rano”, to na miejscu mógł być ok. godziny 8. Jeśli „wracał po 23 godzinie”, to oznacza, że z Warszawy wyjeżdżał ok. godziny 18. Z tego wynika, że „spotkania”, których rezultatem były „środki” trwały aż 10 godzin (od 8 do 18) – długa i ciężka dniówka! Skądinąd ciekawe, jaki to warszawski urząd (bo owe tajemnicze „spotkania” odbywały się chyba w jakichś urzędach) jest czynny do godziny 18.

2) Gość jechał własnym samochodem, bez kierowcy (w obie strony ok. 10 godzin jazdy). Gość subiekcjonował się zupełnie niepotrzebnie, szybciej, taniej i z wygodami dojechałby do stolicy pociągiem z Krakowa (wcześnie rano dojechałby z Wilczysk do Krakowa w półtorej godziny).

3) Gość subiekcjonował się tym bardziej niepotrzebnie, że po „środki”, których „efektem jest obecny stan gminy” nie trzeba było nigdzie osobiście jeździć. Wnioski o „dofinansowanie” wysyła się drogą elektroniczną – i tą samą drogą przychodzi do gminy powiadomienie, czy owo „dofinansowanie” zostało przyznane, czy nie. Pieniędzy (w gotówce) nikt nikomu nie wręczał – i nikt ich w walizie nie woził.

4) Sołtys z Sędziszowej nie może wyjść z podziwu, że „gospodarz” „w podróż służbową wyjeżdżał już o 3 rano” – i że „wracał po 23 godzinie, a rano o 8 był już w pracy”. To ma niby świadczyć o wielkim poświęceniu „gospodarza”. To są bajki, które można opowiadać małym dzieciom.

Te wycieczki do Warszawy, to były czynności w ramach przemysłu rozrywkowego – i „gospodarz” nie wyjeżdżał „już o 3 rano” co dzień, ani nawet nie co tydzień. W latach 70. i 80. ub. wieku na stacji w Bobowej wymijały się o 5 rano dwa pociągi, jeden wiózł ludzi do pracy w Nowym Sączu, drugi wiózł ludzi do pracy w Tarnowie (sam takim pociągiem jeździłem, żeby zdążyć na 5 na pociąg musiałem wyjść z domu najpóźniej o 4:30). Po powrocie z pracy ludkowie ci brali się do pracy w polu (albo w obejściu) – i tak dzień w dzień. Jeśli „gospodarz” raz na jakiś czas wstał sobie przed 3 rano (po to tylko, żeby się przejechać na wycieczkę – nie do pracy), to nie jest to żadna ofiara, ani żaden powód do chwały (tym bardziej, że w przeddzień wyjazdu mógł się po prostu wcześniej położyć do łóżeczka). Jeśli gość „wracał po 23 godzinie, a rano o 8 był już w pracy” („w pracy”, czyli w urzędzie gminy), to oznacza, że miał co najmniej 7 godzin czasu, żeby po powrocie z wycieczki się wyspać we własnym łóżeczku (nie musiał przymusowo kimać w samochodzie na jakimś parkingu). Gdy w latach 90. ub. wieku prowadziłem budowę w Niemczech, to zasada była taka: w nocy jedziemy, a na drugi dzień od samego rana (od 6 albo od 7) doginamy na budowie (i to nie do 15, doginamy do 17 – albo i dłużej). Zdarzały się i dwie noce pod rząd w samochodzie, a między nimi cały dzień na budowie.

2 września 2018 roku, na zebraniu wiejskim w Siedliskach, bobowski „gospodarz” (z zawodu weterynarz) pochwalił się w te słowa (słyszałem to na własne uszy): „aplikuję wszędzie, gdzie się tylko da”. To „aplikowanie” polegało na tym, że gminni urzędnicy taśmowo produkowali wnioski o „dofinansowanie” różnych bezsensownych wynalazków – i tych wniosków oczywiście nikt nigdzie osobiście nie woził, jeśli „gospodarz” gdzieś jeździł, to w celach propagandowych i rozrywkowych. Te wyjazdy wywoływały nieustający podziw wielbicieli i wyznawców podgarniętych do kupki w jego komitecie wyborczym – i sołtys z Sędziszowej jest typowym przedstawicielem tego gatunku.

wma

Od redakcji. Na zdjęciu tytułowym po lewej sołtys z Wilczysk Tomasz Tarasek, po prawej sołtys z Sędziszowej Stanisław Tabiś! Zdjęcie zostało zacytowane ze strony: https://naszabobowa.pl/ii-sesja-rady-miejskiej/181649.